مریم روح پرور - روحپرور
مریم روح پرور معروف به روحپرور از خواننده های بسیار معروف کاباره بود که اوج صدای ایشان بینظیر بود و سبک ترانه های او به سبك عربی و همپایه و همراه با سبك كوچه بازرای و عامه پسند ایرانی می باشد. ازین جهت گفته می شود همپایه چون ما در موسیقی ملی ایران شاخه های گوناگونی داریم كه موسیقی عامه پسند(پاپ) هم یكی از شاخه های بسیار با اهمیت آن است. اگر بخواهیم به طور ویژه آن را بررسی و كند و كاو كنیم میتواینم این شاخه را به دوبخش ایرانی و تلفیقی تقسیم كنیم. در بخش ایرانی یا كاملن ایرانی آن می توان آثار بزرگانی چون داریوش رفیعی،ایرج،بدیع زاده،ملوك ضرابی،سرهنگ زاده و ترانه های گلپا را برشمرد و در تلفیقی كارهای داوود مقامی،سوسن،آغاسی،جبلی،ویگن و بسیاری دیگر را نام برد. گفتن این نكته ضروری است كه حتا در این كارهای تلفیقی نیز فواصل موسیقی ایرانی اگر كاملن رعایت نشده باشد به نحو قابل قبولی مراعات شده و با گوش دادن به هر دو نوع این دسته، هیچ تضاد حسی و شنوایی آدمی را دچار نمی شود.
پیشتر درباره ی موسیقی كوچه بازاری كم و بیش سخن گفته شد و آنچه گفتنی است این كه در بیشتر كارهای تلفیقی ما شاهد نوعی بیان یا شیوه ی عربی خوانی و عربی نوازی هستیم كه گاه هنرمندان این عرصه به عربی خوان معروف شده اند. شاید این بدان جهت باشد كه موسیقی عربی نیز در آغوش موسیقی ایرانی زاده و رشد كرده و شاید دلیل این همبستگی همان تجانس دیرین باشد.
پس هنرمندان این میدان نیز ارزشی در حد و اندازه ی هنرمندان كاملن ایرانی یا كلاسیك دارند. بحث را به هنرمند مورد اشاره بر میگردانیم و درباره ی زنده یاد مریم روح پرور(روحپرور) سخن می گوییم.
روحپرور خواننده دهه ی 40 بوده و به ام کلثوم ایران معروف بود و بسیار شهرت داشت و همانگونه كه گفتیم از عربی خوان ها و سبك كافه ای و كاباره ای بود كه از وی نزدیك به 10 آلبوم یا بنا به گفته ای 14 آلبوم به یادگار مانده است. از ویژگیهای برجسته ی این هنرمند اوج صدای بسیار زیباست.( به اوج صدای روحپرور در ترانه و آواز"من نمیخوام" توجه شود)
این بانوی هنرمند تا سال انقلاب در کاباره ای در خیابان ستارخان برنامه اجرا میکرد تا اینکه بعد از انقلاب زمانی که همه هنرمندان از کار برکنار شدند و کاباره و کافه و سالنهای کنسرت و رستورانها همگی به آتش کشیده شد و این مامن امن هنرمندان از بین رفت و به ناچار به تركیه رفته و در سال 1370 در همانجا درگذشت. ایشان نیز همچون قمر و دیگر هنرمندان ارشد و یا کافه ای كه با فقر و بی توجهی دست و پنجه نرم می كردند،بدون هیچ ارزش و قدردانی،بدون هیچ یاد و خاطره رفت تا به جمع فراموش شدگان بپیوندد.
ایران فراموشخانه بزرگ
یاد تمام نوازندگان کاباره و کافه و خوانندگان گرامی.که همگی مهارت و هنر عجیبی  در نوازندگی داشتند و روزی ارج و قربی برای هر هنرمند کوچک و بزرگی بود و این مردم بودند که گدایی هنر هنرمندان را در کاباره ها میکردند و به پای آنها مینشستند و هنرمند درصدر می نشست.
در زیر می توانید 10 ترانه از ایشان را دریافت نمایید.
با سپاس ویژه از دوست گرامی "نادر" كه ترانه ها را انتخاب و فرستادند.


 

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 22 خرداد 1390    | توسط: فرهاد اردكانی    | طبقه بندی: موسیقی كوچه بازاری،     |
نظرات()