تبلیغات
گنجینه موسیقی ایرانی - هنرمندان را در جایگاه خودشان محترم بداریم
 
درباره وبلاگ




مدیر وبلاگ : فرهاد اردكانی
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

كد تعیین وضعیت یاهو

استاد سردشتی
گنجینه موسیقی ایرانی
...موسیقی اصیل ایرانی- آرشیو برنامه ی گلها و
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
درود و عرض ادب به پیشگاه همه هنرمندان و هنردوستان به ویژه اهالی موسیقی
نخست باید بابت نبودن چند روزه ی خود پوزش بخواهم. باور بفرمایید دسترسی به اینترنت نداشتم و فرصت هم نشد كه دیدگاههای دوستان را مرور كرده و پاسخگو باشم. اما نكته هایی را درباره ی پست زنده یاد روحپرور به عرض می رسانم تا كمی رفع ابهام شده باشد.

پایه و اساس كار این تارنگار روی معرفی و در اختیار گذاشتن همه گونه های موسیقی ایرانی استوار است با نظر به این كه موسیقی اصیل ایرانی یا همان موسیقی كلاسیك ایرانی در صدر و راس جای دارد.
بنده پیش از گزاردن این مطلب به خوبی میدانستم كه شاید خرده ها و انتقادهایی هم صورت گیرد چنانچه برخی دوستان به صورت خصوصی این لطف را نموده اند! اما با همه ی این اوصاف بنده معتقدم كه بسیاری از سدها و یخ ها میبایست شكسته شود و آب شود.
فرمایش های جناب شرفی درست، متین و غیر قابل رد است منتها باید این نكته را هم مد نظر قرار داد كه طی این سالیان بسیاری از هنجارها تبدیل به ناهنجاری شده و بالعكس. بسیاری از چیزهایی كه ذاتا نكوهیده و زشت هستند به ارزش و خوبی تبدیل شده اند و بسیاری از نا زیبایی ها پسندیده و ممتاز.
دقیقن یكی از آسیب هایی كه نه تنها گریبانگیر هنر و موسیقی بلكه گریبانگیر ساختار اجتماعی جامعه ی ما شده همین عدم مرزبندی درست و تفكیك جایگاه ها و جای هاست. مثلن درباره ی موسیقی باید استقلال گونه ها حفظ شود و جایگاه آنان و دوستدارانشان مشخص گردد و این یك امر بدیهی است و سلیقه و خواسته ی هیچ كسی را بر نمی تابد.موسیقی كافه ای باید جایگاه و مكان خود را داشته باشد موسیقی عرفانی و آیینی هم به همین صورت. عدم مرزبندی و حیطه بندی این موارد باعث می شود كه ما یا از اینبر بام بفتیم یا آنبر! چیزی كه در همه ی زیرساخت های اجتماع دیده می شود.
كافه نوازان و همه و همه هم جایگاه و ارزش خود را دارند و مقایسه هر دسته از موسیقی از پایه اشتباه است. همینطور مقایسه موسیقی 60یا 40 سال پیش باهم البته با در نظر گرفتن رشد و پرورش موسیقی؛ یعنی تا زمانی كه ما روند رو به رشد در موسیقی داریم اساسن این قیاس اشتباه است. در این بین نباید از میل به اسطوره سازی ما ایرانیان چشم پوشی كرد! مخصوصن در دهه های كنونی كه این كار تبدیل به یك مسابقه و رجز شده است. ستم و جفا در حق اهل هنر و موسیقی در همه ی دوره ها كم و بیش بوده و همچنین تبعیض و غیره! آیا زنده یاد قمر در همان دوران طلایی موسیقی ما به بوته ی فراموشی سپرده نشد؟! حتا در دهه ی 50 نیز نوعی عدم مدیریت درست در موسیقی دیده می شود كه شاید یك سنگ بنا برای وضعیت اسف بار كنونی موسیقی ما باشد. تقلیدگرایی و سنت گرایی از همان دهه آغاز شد و شكسته شدن كم كم حریم ها نیز. و این كمتر به خود هنرمند بر میگردد و خرده ی بیشتر را می بایست از مدیریت هنر گرفت نه هنرمند. كسانی كه میگویند موسیقی اصیل و كلاسیك باید در هرجایی و بر هر كسی اجرا شود به اندازه كسانی كه معتقدند موسیقی می بایست عرفانی و ارزشی باشد در اشتباهند. امیدوارم بسیاری از این بایدها به سد تبدیل نشود و با نادیده گرفتن جایگاه ها و حد و مرزها ارزشها بی ارزش نشده و ناهنجاری ها به هنجار تبدیل نشوند.
با سپاس





نوع مطلب : پاسخ ها و بررسی دیدگاه های خوانندگان تارنگار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


دوشنبه 6 شهریور 1391 18:03
با درود بر شما وتمام دوستداران موسیقی
بر این باورم که رشد موسیقی بر پایه آموزش وجسارت بنیان نهاده شده بسیاری از ترانه ها ی ساخته شده در گذشته ،در زمان خود بی ارزش خوانده شدند ولی آن سیاه مشق ها خود بنیان موسیقی امروز را گذاشتند .یک ترانه خوب می ماند حتا اگر خواننده اش همان یک ترانه را خوانده باشد. و یک موسقی ضعیف از یاد می رود حتا اگرهر روز وشب از رسانه ها پخش شود . از یاد نباید برد داستان مرا ببوس زنده یاد حسن گل نراقی و حیدر رقابی را.
پاینده باشید
فرهاد اردكانیدرود به شما جناب خجندی
فرمایش شما خردمندانه و درست است
پنجشنبه 16 تیر 1390 02:41
جناب اردکانی عزیز این از مهربانی شماست.از اینکه اشعار ناقابل مرا پذیرایید از بزرگواری و سعه ی صدر جنابعالی است.دلخوشی من همین دوخط سروده ی نارساست که امیدوارم دوستان را خوش آید.
شنبه 11 تیر 1390 20:50
سال های پایانی دبیرستان آزمون های پیاپی را به نادرست قطار ابری می دانستم که آفتاب شعر و آفتاب هرچه کار د ِل است را در می نوردد و چون بین دو مرحله آزمون سراسری فراغتی نسبی یافتم تعدادی نوار موسیقی را از دوستی خانوادگی امانت گرفتم . آن سالها نوارهای قدیمی ارزش کیمیا را داشت . بضاعتم ضبط صوتی بود با پوششی چرمین و دری شکسته که برای دستیابی به صدایی واضحتر باید ته سیگاری را حایل پایین نوار و چارچوب قاب شکسته می کردی. چه روزهایی که آن ضبط قدیمی مونسم و چه شب هایی که آن پوشش چرمین بالشم شده بود. در میان نوارهایی که پیشکش کرده بود، یک نوار سونی قرمز رنگ را نشان و سفارش کرده بود آن یکی را حتماً بازگردانم.

با آن سبک موسیقی چندان مانوس نبودم :

گلهای تازه ، برنامه شماره 56 ، گل ِانتظار ، با همکاری هنرمندان ...
شنیدن این خاطره برای دوستداران برنامه گلها خالی از زیبایی نیست
وبلاگ علی افراشته
شنبه 11 تیر 1390 20:48
سال های پایانی دبیرستان آزمون های پیاپی را به نادرست قطار ابری می دانستم که آفتاب شعر و آفتاب هرچه کار د ِل است را در می نوردد و چون بین دو مرحله آزمون سراسری فراغتی نسبی یافتم تعدادی نوار موسیقی را از دوستی خانوادگی امانت گرفتم . آن سالها نوارهای قدیمی ارزش کیمیا را داشت . بضاعتم ضبط صوتی بود با پوششی چرمین و دری شکسته که برای دستیابی به صدایی واضحتر باید ته سیگاری را حایل پایین نوار و چارچوب قاب شکسته می کردی. چه روزهایی که آن ضبط قدیمی مونسم و چه شب هایی که آن پوشش چرمین بالشم شده بود. در میان نوارهایی که پیشکش کرده بود، یک نوار سونی قرمز رنگ را نشان و سفارش کرده بود آن یکی را حتماً بازگردانم.

با آن سبک موسیقی چندان مانوس نبودم :

گلهای تازه ، برنامه شماره 56 ، گل ِانتظار ، با همکاری هنرمندان ...
شنیدن این خاطره برای دوستداران برنامه گلها خالی از زیبایی نیست:
http://aliafrashteh.persianblog.ir/post/8/
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب